Rozedma pułc

Rozedma płuc jest zaburzeniem polegającym na nadmiernym rozciągnięciu pęcherzyków płucnych z nieodwracalnym rozerwaniem ich ścian. Rozedma może być uogólniona lub ograniczona i obejmować mniejszy lub większy obszar płuca. Gdy przeszkoda (zapora) występuje w oskrzelu głównym, rozdęcie obejmuje cały płat płuca, natomiast gdy przeszkodą objęte jest oskrzele mniejsze dochodzi do zmian pojedynczych płacików.

http://www.adamantczak.pl jest to stan niepełnego upowietrzenia płuc, prowadzącego do zapadnięcia się przestrzeni powietrznych. W tkance płucnej objętej niedodmą rozprężanie się płuc jest zaburzone lub całkowicie zniesione. Niedodmę dzieli się na wrodzoną – pierwotną i nabytą – wtórną. Niedodma płuc nabyta w niemowląt chorych z osłabioną siła oddychania i z osłabieniem mięśni oddechowych możne nie występować całkowite rozprężenie obszarów płucnych podczas oddychania. Przyczyny niedodmy płuc nabytej można podzielić na dwie grupy:

  • bezpośredni zewnętrzny ucisk na miąższ płucny, oskrzela czy oskrzeliki, uniemożliwiający rozprężanie się płuca w czasie oddychania, spowodowany nieprawidłową budową narządów znajdujących się w klatce piersiowej. Powiększona sylwetka serca i dużych naczyń wrodzona lub nabyta cysta płucna, przepuklina przełykowa oraz wrodzona odma.
  • zamknięcie światła oskrzeli lub oskrzelików może być spowodowane przez gęstą wydzieliną śluzową, z czopem śluzowym włącznie lub przez wydzielinę śluzową zapalną w przebiegu zapalenia płuc, także przez ziarninę w gruźlicy okładu oddechowego lub przez proces nowotworowy, bądź przez ciało obce w oskrzelu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *